Little Mix
Perrie & Jade
#ฟิคคุณหมอฟัน
"เจด เธิร์ดวอลล์อย่ามากลัวกับอะไรแบบนี้สิ"
เจดพึมพำกับตัวเองเบาๆพร้อมกระชับเป้ตัวเองเพื่อเพิ่มความมั่นใจก่อนจะผลักประตูเข้าไปในร้านทำฟันขนาดใหญ่ที่พึ่งเปิดได้ไม่นานนัก แม่ของเธอได้ส่วนลดจากร้านนี้มาเมื่อวันก่อนเลยบังคับให้เธอไปทำฟันภายในวันนี้และแน่นอนว่าไม่มีใครขัดใจแม่ของตัวเองได้หรอกเธอถึงต้องมายืนอยู่หน้าเค้าท์เตอร์ติดต่อเรื่องทำฟันอยู่นี่ไง
"ติดต่อเรื่องอะไรดีคะ ?"
"คือฉันอยากจะมาตรวจฟันดูน่ะค่ะ"
"งั้นรับบัตรคิวแล้วไปนั่งรอก่อนนะคะ"
คนตัวเล็กยิ้มรับพนักงานที่ดูท่าทางใจดีก่อนจะรับบัตรคิวและเดินไปนั่งที่สำหรับรอคิวเงียบๆ คนอื่นอาจจะคิดว่าเธอรู้สึกเฉยๆกับการมาทำฟันแต่ใครจะรู้ว่าถึงแม้ว่าเธอจะบรรลุนิติภาวะในปลายปีนี้แต่เธอน่ะกลัวหมอฟันที่สุด !!
จำความได้ว่าตอนเด็กเธอเคยไปทำฟันแล้วเลือดไหลเต็มปากจากนั้นเธอก็สาบานกับตัวเองว่าจะแปรงฟันทุกวันและจะไม่มาหาหมอฟันอีกเด็ดขาด แต่เพราะติดอมยิ้มมากเกินไปทำให้เธอฟันผุจนต้องมานั่งรอคิวอย่างที่เห็นนี่แหละ
"คุณเธิร์ดวอลล์เชิญที่ห้องตรวจสองได้เลยค่ะ"
เจ้าของชื่อสะดุ้งตัวเบาๆเมื่อได้ยินเสียงเรียกชื่อของตัวเองก่อนจะรีบลุกขึ้นพร้อมหยิบกระเป๋าเป้และเดินไปที่หน้าต้องตรวจที่สองก่อนจะค่อยๆแง้มประตูช้าๆ ร่างเล็กลอบมองเข้าไปในห้องที่มีอุปกรณ์ทำฟันมากมายและตรงมุมห้องมีคุณหมอผมสีบลอนด์ทองยิ้มรออยู่
เป็นหมอฟันจำเป็นต้องสวยขนาดนี้เลยหรอ...
ร่างเล็กแทรกตัวเข้ามาในห้องและปิดประตูลงช้าๆก่อนจะเดินไปนั่งเก้าอี้ที่วางอยู่ข้างๆคุณหมอคนสวยพร้อมส่งบัตรคิวกับแบบฟอร์มประวัติส่วนตัวให้อีกคนพร้อมส่งยิ้มตอบ แม้มือเล็กจะขยำชายเสื้อตัวเองเล่นด้วยความตื่นเต้นก็ตาม
มาทำฟันทำไมต้องเขินขนาดนี้ด้วย
ควบคุมตัวเองหน่อยสิเจด!!
"คุณเจดสินะคะ งั้นเราเริ่มตรวจกันเลยดีไหมคะ?"
"คะ.. อะไรนะคะ?"
คนเป็นหมอหัวเราะเบาๆกับท่าทางที่ดูตื่นเต้นของอีกคนเพราะเธอเป็นหมอมาสักพักนึงแล้วจึงเข้าใจว่ามีคนที่กลัวและเกลียดการทำฟันอยู่เยอะและหน้าที่ของเธอก็คงต้องทำให้อีกคนหายกลัวก่อนไม่งั้นคงทำฟันให้อย่างลำบากแน่ๆ
"ฉันชื่อเพอร์รี่ค่ะ เพอร์รี่ เอ็ดเวิร์ด"
"เจด... เจด เธิร์ดวอลล์ค่ะ"
คนตัวเล็กตอบกลับเบาๆแต่ก็ไม่ลืมที่จะเอื้อมมือขึ้นมาจับทักทายอีกคน นอกจากสวยและมือคุณหมอยังนิ่มอีก .... เจดสะบัดหัวเบาๆเพื่อไล่ความคิดแปลกๆออกไปก่อนจะเดินตามอีกคนไปนอนบนเตียงตรวจฟันโดยพยายามไม่แสดงความกลัวออกมา
คุณหมอเพอร์รี่หยิบถุงมือมาใส่ก่อนจะสั่งให้คนตัวเล็กอ้าปากและทำการตรวจฟันให้คร่าวๆแต่ก็ไม่วายที่จะแอบขำอีกคนที่ดูจะกลัวจนตัวสั่นเพอร์รี่ยื่นถอดถุงมือออกก่อนจะเอื้อมมือไปดึงมือเล็กของอีกคนมาจับไว้เแทน
"ฟันผุนิดเดียวเองค่ะ ไม่ต้องกลัวนะคะหมอทำไม่เจ็บหรอก"
เจดยังคงหลับตาปี๋และพยักหน้ารับเบาๆก่อนที่คุณหมอจะปล่อยมือและเริ่มทำฟันให้เธอต่อ ในหัวมันโล่งนึกถึงแต่ภาพเลื่อยขนาดใหญ่ที่กำลังจะตัดเล็มฟันของเธอและมันก็คงจะโดนเหงือกของเธอจนเลือดไหลแน่ๆ แต่ขณะที่สมองกำลังคิดอะไรที่เป็นสิ่งสร้างความกลัวให้เธอเสียงหวานของคุณหมอก็ดังขึ้นมาทำลายความเงียบ
"แต่ก่อนหมอก็กลัวการทำฟันมากแต่เพราะที่บ้านเป็นร้านทำฟันมาตั้งแต่ก่อนย้ายมาอยู่ที่นี่ทำให้หมอต้องเรียนด้านนี้เพื่อมาช่วยที่บ้านน่ะ หลังๆพอไ้ด้ทำฟันบ่อยๆก็เริ่มชินตอนนี้ไม่กลัวแล้วล่ะ... เสร็จแล้วค่ะ"
เจดบ้วนปากก่อนจะเริ่มตรวจดูฟันตัวเองกับกระจกที่วางอยู่แต่ก็ไม่ลืมที่จะหันไปคุยกับหมอหลังจากที่เธอต้องเงียบไปพักนึงจริงๆการทำฟันมันก็ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดล่ะนะหรืออาจจะเพราะคุณหมอมือเบาก็ไม่รู้เหมือนกัน
"ทำไมคุณหมอถึงย้ายมาที่นี่ล่ะค่ะ"
"ตอนย้ายมาไม่มีเหตุผลหรอกค่ะ แต่ตอนนี้มีเหตุผลให้อยู่ที่นี่แล้ว"
คุณหมอสบตาคนตัวเล็กพร้อมตอบยิ้มๆก่อนจะเดินไปหยิบอะไรหลังโต๊ะทำให้ไม่ทันเห็นคนตัวเล็กที่กำลังเขินหน้าแดงอยู่กับกระจก เจดวางกระจกลงที่เดิมก่อนจะเดินตามคุณหมอไปที่โต๊ะเพื่อรับอมยิ้มอีกคนส่งมาให้
"ปกติให้แต่เด็กนะแต่ถือว่าให้เป็นคนพิเศษ"
แม้จะแสร้งทำเป็นไม่ได้ยินแต่แก้มของคนตัวเล็กก็เริ่มแดงขึ้นอีกครั้ง เจดหยิบกระดาษตรงมุมโต๊ะมาเขียนคะแนนให้คุณหมอ เธออมยิ้มอย่างพอใจหลังจากกรอกทุกอย่างเสร็จก่อนจะส่งมันให้คุณหมอคนสวยและหยิบกระเป๋าเป้เตรียมออกจากห้อง
"คือว่า..."
"ตอนนี้ฉันต้องรีบไปเรียนแล้วค่ะ ถ้าคุณหมอมีอะไรก็โทรมานะคะ"
เจดขัดขึ้นมาก่อนจะชี้ไปที่กระดาษประเมินคะแนนที่อยู่บนมืออีกคนที่ทำหน้างงๆอยู่ก่อนที่เธอจะรีบเดินออกจากห้องไป เจซี่เพื่อนสนิทเธอต้องไม่เชื่อแน่ๆว่าเธอกล้าอ่อยคุณหมอฟันขนาดทิ้งเบอร์เอาไว้ให้แบบนี้ ช่างเถอะ ก็ทำไปแล้วถ้าคุณหมอติดต่อมาก็ถือว่าเค้าก็คงสนใจเธออยู่เหมือนกันล่ะนะ
คุณหมอมองคนที่กำลังจะเดินออกไปอยางเสียดายแต่คำพูดของอีกคนก็ทำให้เธอต้องรีบมองกระดาษในมือ การประเมินทุกอย่างแน่นอนว่าเธอได้เต็มทุกช่องยกเว้นข้อเสนอแนะเพิ่มเติมด้านล่าง
ข้อเสนอแนะ :
"อ่า...น่ารักจริงๆเลยเด็กคนนี้"
เพอร์รี่พึมพำกับตัวเองพร้อมอมยิ้มกับความน่ารักของอีกคน มือเรียวกดเมมเบอร์อีกคนไว้ในโทรศัพท์และไม่ลืมที่จะส่งข้อความไปหาอีกคนและไม่ถึงหนึ่งนาทีข้อความก็ถูกตอบมาแทบจะทันที
"วันนี้ไปดูหนังด้วยกันไหม ?
- Perrie "
"หลังเลิกเรียนมารับฉันสิคะ
- Jade "
END .
#ฟิคคุณหมอฟัน
@primxx_
